Çalıştığım kurumlarda bazı anne babalar dönem dönem çocuklarıyla çok fazla zıtlaştıklarından, ona söz geçirememekten ve artık sinirlerinin yıprandığından söz eder yardım isterlerdi. Her çocuğun kendine özel olduğu bilinciyle yaklaşmaları gerektiğini söyleyerek olabildiğince yardımcı olmaya çalışır ve öğretmen veli işbirliği ile atlatırdık bu dönemleri. Eğer sizde çocuğunuz ile zaman zaman inatlaşmalar yaşıyor ve ne yapacağınızı bilemiyorsanız bu yazım tam size göre..
Çocukların gelişim dönemleri boyunca geçirdikleri çeşitli kritik dönemler vardır. İlk kritik dönem 2 yaş sendromu ile baş gösterir. Bebeğiniz yürümeye ve konuşmaya başladığı bu dönemde artık kendi başına hareket edebiliyor olmanın tadına varır. Dünyayı ve çevresini keşfe başlar. Sizden bağımsız olmak ve her istediğini yapmak ister. Engellendiği durumlarda çığlık atar, bağırır, tekmeler, etrafa saldırır. Bu dönemde yapılacak en iyi şey her zaman olduğu gibi sakin olmak ve çocuğunuzun da sakinleşmesini sağlamak. İki yaş sendromu ile ilgili detaylı bir yazı ilerleyen günlerde yazacağım için şuan çok detaya girmiyorum.
Sonrasında biz anne babaları bekleyen diğer kritik dönemler 4 yaş,6 yaş ve ergenliğe giriş dönemi olacaktır. Tüm bu dönemlerde önemli olan çocuklarımız ile karşılıklı inatlaşmak yerine çözüm yolları bulmak, karşımızdakinin akranımız olmadığının henüz dünyayı keşfeden ve güçlerinin farkına yeni varmaya başlamış
her şeyiyle bize ait olan biricik evladımız olduğunu unutmamamız olacaktır.
Ne yaparsam yapayım lafımı dinlemiyor, yapma dedikçe inadıma yapıyor dediğiniz durumlarda çocuğunuzun asıl amacının sizi sinirlendirmek değil bir birey olduğunu size ispat etmeye çalışmak olduğunu hatırlayarak sakin kalmanız ve dikkat çekmek için yaptığı bu aykırılıkları belli bir noktaya kadar görmezden gelerek yada dikkatini farklı bir yöne çekerek atlatmaya çalışmanız en doğrusu olacaktır. Siz yapma dedikçe size inat aynı davranışı sergilemeye devam edecektir. Ona anlayabileceği şekilde kısa ve net olarak neden yapmasını istemediğinizi, sebep ve doğabilecek sonuçlarından kısaca bahsettiğinizde sizi anlamasına yardımcı olursunuz.
Çocuklar bazen biz anne babaları sınamak için de inatlaşabilirler. Onu ne kadar sevdiğinizi, onun için nelerden vazgeçip neler yapabileceğinizi ve sabrınızı da görmek isterler. O anlarda çocuğunuza bağırıp kızarsanız çocuğunuz onu sevmediğiniz hissine kapılabilir. Bu onu daha asi, sinirli ve dış dünyaya kapalı hale getirebilir. Bunun yerine çocuğunuzu karşınıza alarak konuşmalı onu sevdiğinizi ancak yaptığı davranışın sizi üzdüğünü veya endişelendirdiğini açık bir şekilde anlatmalısınız. Böylelikle kafasında oluşan soru işaretleri ve sevilmiyorum duygusunu ortadan kaldırmış olursunuz.
Çocuklar kimi zaman dışarıda, yabancıların yanında anne ve babalarını dener ve isteklerinin yapılmasını sağlamaya çalışırlar. Anne babalarda bulundukları ortamda insanların bakışlarına ve kınayıcı konuşmalarına maruz kalmamak adına çoğu zaman çocuklarının bu isteklerini yerine getirirler. İşte o zaman tüm ipleri çocuğunuzun eline kendi elinizle vermiş oluyorsunuz. Çocuğunuz sizin dışarıda insanlara karşı zorda kalmamak adına isteklerini yerine getirdiğinizi anladığı an bu durumu kullanmaya başlayacak ve bu inatlaşmalar bir hayli sinirlerinizi zorlayacaktır. Böyle bir durumda insanların bakışlarından çekinseniz bile bunu çocuğunuza asla belli etmeden yine gerekli açıklamaları yaparak yada çocuğun o kriz anında dikkati farklı bir yöne çekerek atlatmaya çalışmanız en doğrusu olacaktır.
Unutmayın,
Çocuğu ile bu tip inatlaşmalar yaşayan tek anne baba siz değilsiniz. Bu anlardan başarıyla sıyrılıp çıkmak sizin ne kadar sağlam bir sinir yapısına ve empati becerisine sahip olduğunuza bağlıdır. Öfke ve kriz anları gelip geçicidir önemli olan o anları çocuklarımızın hafızalarında kötü izler bırakmadan atlatabilmemizdir..
Çocukların gelişim dönemleri boyunca geçirdikleri çeşitli kritik dönemler vardır. İlk kritik dönem 2 yaş sendromu ile baş gösterir. Bebeğiniz yürümeye ve konuşmaya başladığı bu dönemde artık kendi başına hareket edebiliyor olmanın tadına varır. Dünyayı ve çevresini keşfe başlar. Sizden bağımsız olmak ve her istediğini yapmak ister. Engellendiği durumlarda çığlık atar, bağırır, tekmeler, etrafa saldırır. Bu dönemde yapılacak en iyi şey her zaman olduğu gibi sakin olmak ve çocuğunuzun da sakinleşmesini sağlamak. İki yaş sendromu ile ilgili detaylı bir yazı ilerleyen günlerde yazacağım için şuan çok detaya girmiyorum.
Sonrasında biz anne babaları bekleyen diğer kritik dönemler 4 yaş,6 yaş ve ergenliğe giriş dönemi olacaktır. Tüm bu dönemlerde önemli olan çocuklarımız ile karşılıklı inatlaşmak yerine çözüm yolları bulmak, karşımızdakinin akranımız olmadığının henüz dünyayı keşfeden ve güçlerinin farkına yeni varmaya başlamış
her şeyiyle bize ait olan biricik evladımız olduğunu unutmamamız olacaktır.
Ne yaparsam yapayım lafımı dinlemiyor, yapma dedikçe inadıma yapıyor dediğiniz durumlarda çocuğunuzun asıl amacının sizi sinirlendirmek değil bir birey olduğunu size ispat etmeye çalışmak olduğunu hatırlayarak sakin kalmanız ve dikkat çekmek için yaptığı bu aykırılıkları belli bir noktaya kadar görmezden gelerek yada dikkatini farklı bir yöne çekerek atlatmaya çalışmanız en doğrusu olacaktır. Siz yapma dedikçe size inat aynı davranışı sergilemeye devam edecektir. Ona anlayabileceği şekilde kısa ve net olarak neden yapmasını istemediğinizi, sebep ve doğabilecek sonuçlarından kısaca bahsettiğinizde sizi anlamasına yardımcı olursunuz.
Çocuklar bazen biz anne babaları sınamak için de inatlaşabilirler. Onu ne kadar sevdiğinizi, onun için nelerden vazgeçip neler yapabileceğinizi ve sabrınızı da görmek isterler. O anlarda çocuğunuza bağırıp kızarsanız çocuğunuz onu sevmediğiniz hissine kapılabilir. Bu onu daha asi, sinirli ve dış dünyaya kapalı hale getirebilir. Bunun yerine çocuğunuzu karşınıza alarak konuşmalı onu sevdiğinizi ancak yaptığı davranışın sizi üzdüğünü veya endişelendirdiğini açık bir şekilde anlatmalısınız. Böylelikle kafasında oluşan soru işaretleri ve sevilmiyorum duygusunu ortadan kaldırmış olursunuz.
Çocuklar kimi zaman dışarıda, yabancıların yanında anne ve babalarını dener ve isteklerinin yapılmasını sağlamaya çalışırlar. Anne babalarda bulundukları ortamda insanların bakışlarına ve kınayıcı konuşmalarına maruz kalmamak adına çoğu zaman çocuklarının bu isteklerini yerine getirirler. İşte o zaman tüm ipleri çocuğunuzun eline kendi elinizle vermiş oluyorsunuz. Çocuğunuz sizin dışarıda insanlara karşı zorda kalmamak adına isteklerini yerine getirdiğinizi anladığı an bu durumu kullanmaya başlayacak ve bu inatlaşmalar bir hayli sinirlerinizi zorlayacaktır. Böyle bir durumda insanların bakışlarından çekinseniz bile bunu çocuğunuza asla belli etmeden yine gerekli açıklamaları yaparak yada çocuğun o kriz anında dikkati farklı bir yöne çekerek atlatmaya çalışmanız en doğrusu olacaktır.
Unutmayın,
Çocuğu ile bu tip inatlaşmalar yaşayan tek anne baba siz değilsiniz. Bu anlardan başarıyla sıyrılıp çıkmak sizin ne kadar sağlam bir sinir yapısına ve empati becerisine sahip olduğunuza bağlıdır. Öfke ve kriz anları gelip geçicidir önemli olan o anları çocuklarımızın hafızalarında kötü izler bırakmadan atlatabilmemizdir..
